Κατέρρευσε η γέφυρα στην παλαιά Εθνική οδό Κομοτηνής – Ιάσμου – Ξάνθης στο ποταμό Κομψάτο στο ύψος του οικισμού Πολυάνθου του δήμου Ιάσμου, κατασκευής στις αρχές του ’90, με τα εγκαίνιά της να πραγματοποιούνται το 1993.

Η γέφυρα αυτή κατασκευάστηκε μετά από την αδήριτη ανάγκη εκσυγχρονισμού του οδικού δικτύου στους δυό Νομούς της Θράκης Ξάνθης και Ροδόπης, εξυπηρετώντας τον πολυπρόσωπο δήμο Ιάσμου και λόγο στενότητας και παλαιότητας της έως τότε υφιστάμενης γέφυρας στέψεις του ποταμού κατασκευής του …1930.

Δυστυχώς, η επιπολαιότητα, προχειρότητα και αναβλητικότητα της Δημόσιας διοίκησης με τα σκόπιμα(;) λάθη και παραλείψεις έφεραν αυτό το αποτέλεσμα της κατάρρευσης του οδοστρώματος της γέφυρας ξημερώματα Κυριακής περί την 6ην πρωινής.

Χαρακτηριστικές οι παρά κάτω επισημάνσεις από τον Γιώργος τριανταφυλοπουλος μηχανικό και πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ Ροδόπης:
“Δυστυχώς νομίζω ότι δικαιώνομαι (ευτυχώς χωρίς δραματικό τρόπο), καθώς ως μηχανικός της αρμόδιας Επιτροπής Αμμοληψιών, εισηγήθηκα και απορρίψαμε το 2003 (αν θυμάμαι καλά) αίτημα για αμμοληψία εκατοντάδων χιλιάδων κυβικών από τον ποταμό Κομψάτο στο Ν. Ροδόπης.

Εξηγούμαι:
Την περίοδο εκείνη, είχε κατατεθεί αίτημα στην αρμόδια Επιτροπή Αμμοληψιών (στην οποία συμμετείχα ως Μηχανικός), για την αμμοληψία πολύ μεγάλων ποσοτήτων, από τον ποταμό Κομψάτο.

Μετά από έντονες προειδοποιήσεις του τότε Προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας του ΟΣΕ “ότι εάν γίνουν κι άλλες αμμοληψίες, ενδέχεται να υπάρξει εκ νέου πρόβλημα στη σιδηροδρομική γέφυρα”, έκανα μια πολύ μεγάλη έρευνα για να διαπιστώσω εάν η αγωνία που εξέφραζε ο Μηχανικός του ΟΣΕ είχαν βάση.

Πράγματι, είχαν βάση, καθώς διαπίστωσα τα εξής:
Όταν έπεσε η σιδηροδρομική γέφυρα του Κομψάτου το 1996, λόγω έκτακτης ανάγκης, ακολουθήθηκαν άλλες διαδικασίες σε σχέση με τις συνήθεις για την υλοποίηση ενός έργο.

Συνεπώς, επειδή επειδή ήταν επείγον η αποκατάσταση της της σιδηροδρομικής γέφυρας, ώστε να αποκαθίστατο η λειτουργία των δρομολογίων των τραίνων, ανατέθηκε απευθείας (όπως προβλεπόταν) σε εξειδικευμένη μελετητική εταιρεία, η εκπόνηση μελέτης αποκατάστασης.

Η εν λόγω εταιρεία, όπως προβλέπεται σε τέτοιες περιπτώσεις, έκανε μια πρόχειρη μελέτη (με βάση παρόμοια μορφολογικά χαρακτηριστικά) και πρότεινε τις απαιτούμενες κατασκευές που θα έθεταν άμεσα σε αποκατάσταση της εν λόγω γέφυρας.

Όμως (και εδώ αρχίζει η παρέκκλιση από όσα έπρεπε εδώ και χρόνια να γίνουν), μετά από τις κατασκευές και την αποκατάσταση της γέφυρας, η εταιρεία προέβη (όπως προβλεπόταν) στην εκπόνηση κανονικής πλέον μελέτης, λαμβάνοντας όλα τα παραπάνω δεδομένα, καθώς και τις κατασκευές που πραγματοποιήθηκαν, για να αποκατασταθεί άμεσα η γέφυρα.

Η τελική λοιπόν μελέτη για τη διασφάλιση των υφιστάμενων γεφυρών, πρότεινε επί πλέον έργα και παρεμβάσεις, από αυτά που ήδη είχαν γίνει με την προηγούμενη επείγουσα διαδικασία, προϋπολογισμού 200.000 εκατομμυρίων δραχμών (αν θυμάμαι καλά), τα οποία όμως ΔΕΝ ΥΛΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ !!!

Τα αμέσως επόμενα χρόνια, λόγω της κατασκευής της Εγνατίας Οδού (το τμήμα της οποίας στο Ν. Ροδόπης, είναι εξ ολοκλήρου σε επίχωμα, δηλ. πάνω από το φυσικό έδαφος για όσους δεν γνωρίζουν τον όρο), έγιναν τεράστιες ποσότητες αμμοληψιών από τον ποταμό Κομψάτο.

Και αυτό ακριβώς ήταν που είχε αναγκάσει τον υπεύθυνο Μηχανικό του ΟΣΕ, να προσπαθεί με αγωνία να μας προειδοποιήσει, ότι τυχόν νέες αμμοληψίες, ενδέχεται να προκαλέσουν εκ νέου αστοχία της σιδηροδρομικής γέφυρας.

Με βάση όλο το παραπάνω σκεπτικό, απορρίψαμε το σχετικό αίτημα και όλοι οι εργολάβοι και αυτοδιοικητικοί, πέσανε να μας φάνε, επειδή λέει με στενή δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, φρενάραμε την ανάπτυξη και οδηγούσαμε σε κλείσιμο επιχειρήσεων και ανθρώπους σε ανεργία.

Το τι πέρασα εκείνο το διάστημα, δεν μπορώ να το περιγράψω ειδικά εδώ στο fb. Ένοιωθα ότι όλοι αυτοί οι οικονομικά ισχυροί και επιφανείς του τόπου μας, θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά να με πλήξουν με όποιον τρόπο, καθώς αφού δεν τα έπαιρνα, ο μόνος δρόμος για να με αντιμετωπίσουν ήταν να με καταδιώξουν. Όμως δεν βρήκαν κανένα πάτημα, και έτσι το μόνο που μπόρεσαν να κάνουν, ήταν να με βγάλουν μετά από μερικούς μήνες, από την Επιτροπή αμμοληψιών.

Παρόλο όμως που με απομάκρυναν από την Επιτροπή, δυστυχώς για αυτούς, ΔΕΝ δύναται να αλλάξει η στάση της νέας Επιτροπής, καθώς η απόρριψη του προηγούμενου αιτήματος ήταν πολύ τεκμηριωμένη και στοιχειοθετημένη.

Όμως απ’ ότι έμαθα, “ανακάλυψαν” άλλους τρόπους για να κάνουν αμμοληψίες, για την εξυγίανση του ποταμού κλπ.
Επίλογος
Το κριτήριό μου για όλα αυτά που έγιναν, ήταν μόνο ένα: Το δημόσιο συμφέρον!
Και ταυτόχρονα σαν άνθρωπος, δεν ήθελα να με πάρουν ένα βράδυ τηλέφωνο και να μου πουν ότι έπεσε ένα τραίνο και είχε νεκρούς.

Για αυτό, όσοι ισοπεδωτικά απαξιώνουν τη Δημόσια Διοίκηση και τους Δημοσίους Υπαλλήλους, να ξανασκεφτούν εάν θα πρέπει να υπάρχει ισχυρή Δημόσια Διοίκηση και ποιον τελικά εξυπηρετεί εάν υπάρχει ελλιπής και ξεχαρβαλωμένη ΔΔ, όπως σήμερα.

Θέλω να απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συναδέλφους της Κτηματικής Υπηρεσίας Ροδόπης, που υποστήκαμε μαζί όλον τον τότε “πόλεμο”. Εάν δεν ήταν αυτοί οι ακέραιοι συνάδελφοι, μέχρι σήμερα θα είχαν καταρρεύσει και οι δύο γέφυρες.
Υ.Γ. Όλα αυτά τα στοιχεία θα τα καταθέσω αρμοδίως, άμεσα!!!

Νεότερες πληροφορίες θέλουν να έχει μετακινηθεί το βάθρο της γέφυρας λόγω διάβρωσης, πλημμελούς θεμελίωσης και των έντονων αμμοληψιών.

Yπάρχει μετακίνηση στο βάθρο της γέφυρας και εκεί πρέπει να οφείλεται η κατάρρευση !!! ίδια περίπτωση με την κατάρρευση της γέφυρας στη Διάβα Τρικάλων όπου για λόγους οικονομίας θεμελίωναν τα βάθρα επιφανειακά χωρίς φρεατοπασσάλους με αποτέλεσμα λόγο της ανυπαρξίας συντήρησης το νερό υποσκάπτει το θεμέλιο του βάθρου και ιδού το αποτέλεσμα !!!

Θα μάθουμε τι και ποιος φταίει;