«Πιλοτική παρέμβαση στα νηπιαγωγεία της Θράκης-Ανακοίνωση του Ι.Ε.Π.».

Η επιστολή του Διδασκαλικού Συλλόγου Ξάνθης απαντά στα όσα μεθοδευμένα προωθούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ για την εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων ειδικότερα στην προσχολική ηλικία, και απευθύνεται στην Ιεραρχία του Υπουργείου Παιδείας όπως: 1. Τον Υπουργό Παιδείας κ. Γαβρόγλου Κωνσταντίνο, 2. Τον περ. Δ/ντή Α/θμιας & Β/μιας Εκπ/σης Α.Μ.Θ. κ. Κεραμάρη Παναγιώτη, 3. Το Δ/ντή Π.Ε Ξάνθη κ. Μάρκου Αναστάσιο, 4 .Τον προϊστάμενο Μ/κών Σχολείων κ. Συμεωνίδη Βασίλη, 5. Σχολικούς Συμβούλους εκπ/κής περιφέρειας ν. Ξάνθης 6. Τη ΔΟΕ, 7.ΤοΣύλλογο Εκπ/κών ΠΕ ν. Ροδόπης, 8. Μέλη Συλλόγου, 9. ΜΜΕ.

Με την πιο κάτω ανακοίνωση τους απαντούν σε επιστολές που θέλουν να αλλοιώσουν την μορφή εκπαίδευσης των μουσουλμανοπαίδων από τις τρεις Εθνοτικές Ομάδες που αποτελούν την θρησκευτική μειονότητα στη Θράκη. Πολιτική της Κυβέρνησης που δημιουργεί σφοδρές αντιδράσεις στους κόλπους της μειονότητας για την μεθόδευση, όπως επισημαίνουν, εκπορεύεται από την Τουρκική Πολιτική για το “μορφωτικό θέμα” στην Θράκη με χρονικές ρίζες την αρχή του 1991 και ευήκοα ώτα την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ υπό την “πίεση” των τριών μειονοτικών βουλευτών σε Ξάνθη και Ροδόπη με ότι αυτό συνεπάγεται …ψηφοθηρικά.

Η επιστολή αναφέρει:

“Το υπουργείο παιδείας στο πλαίσιο του εθνικού και κοινωνικού διαλόγου για την παιδεία στη διαρκή επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της βουλής- διαπιστώσεις, προτάσεις και χρονοδιαγράμματα υλοποίησης, στο θέμα:
v. Τύποι σχολείων, πρόταση 07: Δημόσια καταγραφή των προβλημάτων της μειονοτικής εκπαίδευσης και των τρόπων αντιμετώπισής τους και με σκοπό την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου στη Θράκη για τη μείωση της σχολικής διαρροής και την ένταξη της μειονότητας με τρόπο ουσιαστικό και δημοκρατικό έθεσε ως προτεραιότητα:

την πρόσληψη δεύτερου νηπιαγωγού στο δημόσιο νηπιαγωγείο με κριτήριο την εντοπιότητα ώστε να μπορεί να υποστηρίξει εκπαιδευτικά μαθητές τουρκόφωνους, πομακόφωνους ή ομιλούντες ρομανί και στην κατεύθυνση της αξιοποίησης της πολυετούς και συστηματικής εφαρμογής δράσεων για την ενίσχυση της ελληνομάθειας και την κοινωνική ένταξη των παιδιών της μειονότητας μέσα από το «πρόγραμμα εκπαίδευσης των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη.

Προβάλλει μάλιστα ως επιχείρημα ότι η αποτελεσματική καταγραφή της μειονοτικής εκπαίδευσης και των τρόπων αντιμετώπισής τους θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ικανοποίηση πάγιων αιτημάτων της μειονότητας, την άρση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων και συνακόλουθα τη διαμόρφωση πολιτών με δημοκρατική συνείδηση.

Το ΙΕΠ με ένα λιτό δελτίο τύπου στις 21-02-2017, και χωρίς να κάνει καμία διάκριση των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας, ανάλογα με τη γλώσσα και την καταγωγή (Τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι, Πομάκοι, Ρομά), αναλαμβάνει την υλοποίηση πιλοτικού προγράμματος προσχολικής εκπαίδευσης σε νηπιαγωγεία που λειτουργούν σε αμιγώς μειονοτικούς οικισμούς της Θράκης. Το πρόγραμμα προβλέπει την πρόσληψη συνεργάτη/τριας, μέλους της μειονότητας (δίγλωσσου ατόμου) , πτυχιούχου ελληνικού ΑΕΙ με πιλοτική εφαρμογή για το υπόλοιπο της τρέχουσας σχολικής χρονιάς σε έξι νηπιαγωγεία, ενώ την επόμενη σχολική χρονιά θα αναπτυχθεί σε δώδεκα.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ρόλο που διαδραματίζει η προσχολική αγωγή στην εκπαίδευση των παιδιών και η οποία δίκαια θεωρείται το θεμέλιο της εκπαίδευσης, αφού στη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του το παιδί μαθαίνει και αναπτύσσεται σε όλους τους τομείς: φυσικό, κοινωνικό, συναισθηματικό, αισθητικό και νοητικό.

Η προσχολική αγωγή λοιπόν στο χώρο της μουσουλμανικής μειονότητας καλείται να εκπληρώσει έναν ευρύτερης σημασίας αντισταθμιστικό ρόλο, εξισορροπώντας το έλλειμμα των γλωσσικών ερεθισμάτων και ακουσμάτων στην ελληνική, προετοιμάζοντας τους μαθητές για τη μετέπειτα σχολική τους σταδιοδρομία με ισοδύναμες προϋποθέσεις στις εκπαιδευτικές αφετηρίες.

Η ελληνική πολιτεία στο πλαίσιο της υποχρεωτικότητας της προσχολικής αγωγής, αλλά και της ισονομίας και ισοπολιτείας, ίδρυσε σε όλους τους μειονοτικούς οικισμούς νέα νηπιαγωγεία στα οποία γράφτηκαν και φοιτούν τα νήπια των μουσουλμάνων συμπολιτών μας, όπου τα νήπια μιλάνε την ίδια γλώσσα και δεν υπάρχει πρόβλημα στη μεταξύ τους επικοινωνία.

Ακόμη, στο ίδιο πλαίσιο και σε πρακτικό επίπεδο, στην αρχή κυρίως της σχολικής χρονιάς, τα νήπια που έχουν φοιτήσει ως προνήπια αποτελούν τον άμεσο επικοινωνιακό συνεργάτη/διαμεσολαβητή για την επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή, ρόλος που βοηθάει τα νήπια στην ανάληψη ευθύνης, ως μέλη ομάδας, και στη θετική αυτοεκτίμησή τους.

Εξάλλου η εμπειρία έχει αποδείξει ότι τα νήπια των δημόσιων νηπιαγωγείων σε αμιγώς μειονοτικούς οικισμούς ποτέ δεν αντιμετώπισαν προβλήματα προσαρμογής και κοινωνικοποίησης στο θεσμό του νηπιαγωγείου. Αυτό, μάλιστα, διαφαίνεται και από τον αριθμό των φοιτούντων μαθητών, πού από τη στιγμή της ίδρυσής τους παρουσιάζουν αυξητικές τάσεις και σε πολλούς οικισμούς μάλιστα να φοιτούν το 100% των παιδιών ανάλογης ηλικίας. Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι η ίδρυση αυτών των νηπιαγωγείων έγινε μετά από απαίτηση των γονέων του εκάστοτε οικισμού με πρωταρχικό σκοπό την καλύτερη εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας.

Η καλύτερη εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας των νηπίων που έχουν φοιτήσει σε δημόσιο νηπιαγωγείο σε σχέση με εκείνα που δεν έχουν φοιτήσει ποτέ και η ταχύτερη κατάκτηση των γλωσσικών μηχανισμών αποδεικνύεται περίτρανα από την κοινή αποδοχή και ομολογία όλων των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στα δημόσια και μειονοτικά σχολεία.

Επιπρόσθετα, η ταυτόχρονη παρουσία συνεργάτη/τριας που γνωρίζει τη μητρική γλώσσα των παιδιών είναι δυνατό να προκαλέσει αντίθετα αποτελέσματα, ατονίζοντας την προσπάθειά τους για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, αφού ενδεχομένως, όπως είναι φυσικό, θα μεταχειρίζονται αυθόρμητα τη δική τους γλώσσα, επειδή θα τους είναι πιο οικεία.

Η ανακοίνωση, όμως, του ΙΕΠ, προκαλεί πολλά ερωτηματικά και εισάγει προβληματισμούς που έχουν να κάνουν τόσο με το χρόνο υλοποίησης του πιλοτικού προγράμματος, έχοντας διανύσει μάλιστα τα 2/3 περίπου της σχολικής χρονιάς, όσο και τη μη ενημέρωση των εκπαιδευτικών συλλόγων των νομών Ξάνθης και Ροδόπης, των νηπιαγωγών που υπηρετούν στις περιοχές αυτές, αλλά και των Σχολικών Συμβούλων καθ΄ύλην αρμόδιων για την εκπαιδευτική, μαθησιακή διδασκαλία, ως καθοδηγητικό και παιδαγωγικό όργανο. Επίσης, προκαλεί ερωτηματικά η αναγκαιότητα επιβολής ενός τέτοιου προγράμματος, από τη στιγμή μάλιστα που δεν υπήρξαν αιτήματα γονέων, καθώς και:

 Δεν διευκρινίζεται ο ρόλος του συνεργάτη, οι εργασιακές σχέσεις, η ειδικότητα και τα δικαιώματά του.
 Δεν διασφαλίζεται η πιστή εφαρμογή των διατάξεων που αναφέρονται στο ΠΔ 2ΟΟ/1998, όπως και των υπολοίπων ΥΑ σχετικά με το πρόγραμμα διδασκαλίας.
 Υποβαθμίζεται ο ρόλος της/του νηπιαγωγού, διότι τα παιδιά και οι γονείς θα απευθύνονται κυρίως στο συνεργάτη, λόγω της κοινής γλώσσας.
 Παρεμποδίζεται η παιδαγωγική αλληλεπίδραση του εκπαιδευτικού με τα νήπια.
 Δε ζητήθηκε η άποψη των νηπιαγωγών που υπηρετούν στις περιοχές αυτές.
 Δεν διευκρινίζεται επιστημονικά από πού απορρέει η παρουσία ενός τέτοιου συνεργάτη.
 Ποια θεωρείται η μητρική γλώσσα των παιδιών.
Χωρίς να παραγνωρίζουμε βέβαια τη σύγχρονη βιβλιογραφία που είναι αρκετά πλούσια σε έρευνες και μελέτες που αναφέρονται στα πλεονεκτήματα της διγλωσσίας και στα οφέλη ανάπτυξης της μητρικής γλώσσας των παιδιών, οφείλουμε όμως να εστιάσουμε στην εκπαιδευτική πραγματικότητα της Θράκης, ως ένας ευαίσθητος χώρος, λόγω της γλωσσικής ποικιλομορφίας, της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας και της γλωσσικής ετερότητας των μελών που απαρτίζουν τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.

Ο πολιτιστικός πλουραλισμός και η θρησκευτική ετερότητα αποτελούν δεδομένα στοιχεία στην καθημερινότητα των κατοίκων της Θράκης. Με τον ίδιο τρόπο οι συνάδελφοι νηπιαγωγοί της περιοχής, σέβονται απόλυτα αυτή τη διαφορετικότητα των μαθητών τους και εργάζονται με ζήλο, προκειμένου να μην αλλοιωθεί η πολιτισμική τους ταυτότητα, αλλά παράλληλα να νιώσουν Έλληνες πολίτες με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι εκείνων της πλειονότητας.

Η «ένοχη σιωπή» όλων αυτών που οραματίζονται και πρωτοστατούν στην ίδρυση δίγλωσσων νηπιαγωγείων στη Θράκη, εγείρει πάμπολλα ερωτηματικά που χρήζουν απάντησης, ως προς την αξιοποίηση και εκμετάλλευση του συγκεκριμένου πιλοτικού προγράμματος προς την κατεύθυνση των δικών τους, αλλά και των έξωθεν κατευθυνόμενων συμφερόντων.

Την ομογενοποίηση δηλαδή της μουσουλμανικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης, με ενσωμάτωση των Πομάκων και Ρομά στους τουρκογενείς, αφού στις δηλώσεις τους μιλάνε για σωστή πρωτοβουλία, όπου τα παιδιά για να μάθουν καλύτερα τα ελληνικά πρέπει πρώτα να έχουν βοήθεια στην τουρκική γλώσσα.

Τα παιδαγωγικά επιχειρήματα για την υλοποίηση της πιλοτικής παρέμβασης στα νηπιαγωγεία της Θράκης αποτελούν απλά το περιτύλιγμα μιας επικοινωνιακής προσπάθειας για την αποδοχή αυτής και ενδεχομένως η παρουσία στην τάξη του συνεργάτη/τριας να αποτελέσει το Δούρειο ίππο για τη γενίκευση της τουρκικής γλώσσας ως μητρικής και να οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στη μετατροπή των νηπιαγωγείων από μονόγλωσσα σε δίγλωσσα, πάγιο αίτημα που γνωρίζουμε όλοι από πού διακινείται, και δεν αποτέλεσε ποτέ αίτημα της τοπικής κοινωνίας καθώς και αντικείμενο συζήτησης.

Έχοντας υπόψη ότι:
Γλώσσα και πολιτισμός είναι δύο έννοιες, οι οποίες συνυπάρχουν ως έμφυτα στοιχεία σε κάθε κοινωνία και ο καθένας έχει το δικαίωμα της διατήρησης της δικής του μητρικής γλώσσας, τις παραδόσεις, την κουλτούρα, την ιστορία και τον πολιτισμό του.

Οι εκπαιδευτικοί αποδίδουν μεγάλη αξία στη διαφορετικότητα του καθενός
Εργάζονται στο σχολείο με βασική επιδίωξη την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης αλλά και τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών που θα ενδυναμώσουν τους δίγλωσσους μαθητές

Δηλώνουμε αντίθετοι με την πιλοτική παρέμβαση στα νηπιαγωγεία της Θράκης και θα υπερασπιστούμε την κάλυψη των μορφωτικών αναγκών όλων των νηπίων, το δημόσιο νηπιαγωγείο καθώς και όλους τους συναδέλφους που υπηρετούν σ΄αυτό.
Ζητούμε:
 Την απόσυρση του προγράμματος «Πιλοτικής Παρέμβασης στα νηπιαγωγεία της Θράκης» που ανακοινώθηκε από το ΙΕΠ και διεκδικούμε:

 Αναβάθμιση των κτιριακών εγκαταστάσεων και του παιδαγωγικού υλικού των νηπιαγωγείων
 2χρονη δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή
 Συστηματική κατάρτιση και συνεχή επιμόρφωση σε θέματα διαπολιτισμικής αγωγής
 Υλοποίηση προγραμμάτων επιμόρφωσης και εκμάθησης των μητρικών γλωσσών για τους εκπαιδευτικούς της περιοχής
 Λειτουργία δημόσιων και δωρεάν παιδικών σταθμών ή Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης για παιδιά ηλικίας 2,5-4 ετών ώστε τα νήπια να βρίσκονται σε περιβάλλον πλούσιο σε ερεθίσματα και να εξοικειώνονται με την ελληνική γλώσσα πριν τη φοίτησή τους στο νηπιαγωγείο
 Μείωση της αναλογίας μαθητών 1/15 ανά νηπιαγωγό, σύμφωνα και με τις θέσεις του Κλάδου
 Μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη όλων των αναγκών της δημόσιας εκπαίδευσης
 Αύξηση της οργανικότητας σε νηπιαγωγεία όπου φοιτούν αλλόγλωσσοι μαθητές
 Δημιουργία των αναγκαίων δομών της Ειδικής Αγωγής για την κάλυψη των αναγκών των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας που έχουν ειδικές ανάγκες
Συμπερασματικά, κανείς δε μπορεί να αγνοήσει σήμερα τα νέα εκπαιδευτικά δεδομένα, που έχουν διαμορφωθεί και στη χώρα μας. Η αντιμετώπιση όμως των προβλημάτων μπορεί να γίνει μόνο με επιτυχία στα πλαίσια ενός ειλικρινούς διαλόγου, αλλά πάντα σε επίπεδο διαπολιτισμικής προσέγγισης και παιδαγωγικής.

Μια παιδαγωγική με απώτερο σκοπό την καλλιέργεια και την προαγωγή αξιών, στάσεων και ιδανικών, που θα προάγουν και θα διαφυλάττουν την αμοιβαία κατανόηση και συνεργασία των ανθρώπων μέσα από τη συνύπαρξη και ανεξάρτητα από την προέλευσή τους.

Το σίγουρο είναι ότι κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει την αξία της προσχολικής αγωγής σ΄αυτά τα νηπιαγωγεία καθώς και το τεράστιο έργο που επιτελούν οι συνάδελφοί μας νηπιαγωγοί.”

Αντίστοιχη επιστολή διένειμε ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Ροδόπης «Οι Τρεις Ιεράρχες» που ανησυχεί σοβαρά για τις εξελίξεις σχετικά με την προσχολική αγωγή στην περιοχή που σε συνδυασμό με την αντεργατική και αντιεκπαιδευτική επίθεση που υλοποιείται από κυβέρνηση, Ε.Ε., ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, ΣΕΒ και όλο το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ που μαζί ψήφισε το 3ο μνημόνιο προμηνύει την ακόμα μικρότερη κάλυψη των μορφωτικών αναγκών και δικαιωμάτων των παιδιών προσχολικής ηλικίας στην περιοχή.

Μια σύντομη περιγραφή της πραγματικότητας :
1. Με εξαίρεση την Κομοτηνή σε όλο τον υπόλοιπο νομό υπάρχει έλλειψη δημόσιων νηπιαγωγείων σε οικισμούς κατοικημένους από τη μειονότητα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ένα σημαντικό τμήμα των μαθητών-τριων της μειονότητας να εγγράφεται στην Α΄ Δημοτικού των Μειονοτικών ή των Δημόσιων σχολείων χωρίς κανενός είδους προσχολική αγωγή. Υπάρχουν νηπιαγωγεία και παραρτήματα νηπιαγωγείων που ιδρύθηκαν με την καθιέρωση της υποχρεωτικότητας της προσχολικής αγωγής (ως αποτέλεσμα της μεγάλης απεργίας του 2006 της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης) τα οποία παραμένουν δυστυχώς κλειστά.

2. Η έλλειψη λειτουργίας νηπιαγωγείων καλύπτεται με ποικιλία ιδιωτικής φύσεως χώρων απασχόλησης νηπίων από διάφορους φορείς.

3. Τα δημόσια νηπιαγωγεία που λειτουργούν υποδέχονται τα νήπια της μειονότητας σε ένα περιβάλλον κατ’ αρχήν αλλόφωνο σε σχέση με το έως τότε περιβάλλον τους. Τα νήπια της μειονότητας μπαίνουν σε ένα χώρο όπου ειδικά το πρώτο διάστημα δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν τόσο με τα άλλα παιδιά του νηπιαγωγείου (όπου υπάρχουν και νήπια της πλειονότητας) όσο και με τις νηπιαγωγούς.

Το φαινόμενο αυτό αμβλύνεται όπου:
1. Οι συνάδελφοι νηπιαγωγοί από προσωπικό ενδιαφέρον είτε μέσω των ελάχιστων έως σήμερα προγραμμάτων επιμόρφωσης, είτε λόγω της επί μακρόν εργασίας τους σε πολύγλωσσο περιβάλλον μπορούν να κατανοήσουν ή και να μιλήσουν τη μητρική γλώσσα των μαθητών.

2. Οι τοπικές επιμέρους κοινότητες τόσο της μειονότητας όσο και της πλειονότητας έχουν αναπτυγμένες κοινωνικές επαφές και εκτός σχολικών χώρων σε βαθμό που στοιχεία των «άλλων» γλωσσών έχουν προσληφθεί από τα νήπια και των δύο κοινοτήτων πριν ακόμα φτάσουν στην ηλικία φοίτησης σε νηπιαγωγείο.

3. Είναι γενικά κοινή εμπειρία των δασκάλων και άλλων εκπαιδευτικών και στο μειονοτικό και στο δημόσιο σχολείο πως τα νήπια της μειονότητας που έχουν φοιτήσει στο δημόσιο νηπιαγωγείο αναπτύσσουν ταχύτερα δεξιότητες χρήσης τόσο της μητρικής τους όσο και της ελληνικής γλώσσας σε όποιο δημοτικό και αν πάνε μετά σε σχέση με τα νήπια που δεν έχουν φοιτήσει σε δημόσιο νηπιαγωγείο.

Συνεπώς :
1. Θεωρούμε απολύτως απαραίτητη την καθολική φοίτηση όλων των παιδιών (άρα και της μειονότητας) στο δημόσιο δωρεάν νηπιαγωγείο. Διεκδικούμε άλλωστε σαν πάγιο αίτημα την 2χρονη δημόσια και δωρεάν καθολική υποχρεωτική προσχολική αγωγή.

2. Θεωρούμε απαράδεκτη την οποιαδήποτε προσπάθεια και από οποιονδήποτε να μην λειτουργήσει δημόσιο δωρεάν νηπιαγωγείο ή την απόπειρα αντικατάστασής του από οποιασδήποτε μορφής ιδιωτικό «νηπιαγωγείο» ή παιδικό σταθμό γιατί στερεί από τα νήπια την δωρεάν κάλυψη των μορφωτικών αναγκών τους. Ταυτόχρονα ισοδυναμεί με την κατάργηση θέσεων εργασίας για τη δημόσια εκπαίδευση αλλά και προσπάθεια αντικατάστασής της από την ιδιωτική.

3. Η πολυπολιτισμική Θράκη χρόνια τώρα σέβεται την κουλτούρα και τον πολιτισμό αυτών των ανθρώπων και οι νηπιαγωγοί της αποδεχόμενοι την διαφορετικότητα των παιδιών εργάζονται με ζήλο, καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια και παρακολουθώντας επιμορφώσεις έχουν καταφέρει να καλλιεργήσουν, στηριζόμενοι στη μητρική γλώσσα αυτών των παιδιών και την ελληνική γλώσσα ως δεύτερη.

Στο Πιλοτικό πρόγραμμα του ΙΕΠ «Εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη» προβλέπεται η συμμετοχή συνεργάτη/τριας στην αίθουσα του νηπιαγωγείου πέραν του/της νηπιαγωγού, μέλους της μειονότητας με πτυχία ελληνικού ΑΕΙ
Η χρησιμοποιούμενη φρασεολογία αναδεικνύει αμέσως σοβαρά ζητήματα:
1. Επιρρίπτει την ευθύνη στις νηπιαγωγούς για τη σημερινή πραγματικότητα μη φοίτησης των νηπίων της μειονότητας στο δημόσιο νηπιαγωγείο αφού θεωρείται απαραίτητη η συμμετοχή συνεργάτη.
2. Εισάγει στο δημόσιο σχολείο προσωπικό με αδιευκρίνιστες εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα.
3. Θεωρούμε πως είναι τουλάχιστον αδιευκρίνιστος ο ρόλος του «συνεργάτη» και εν τέλει θεωρούμε απαράδεκτο πως αρκεί να είναι «απόφοιτος ΑΕΙ» όσον αφορά την παιδαγωγική πράξη.
4. Πουθενά δεν διευκρινίζεται από πού απορρέει επιστημονικά η ανάγκη ειδικά για έναν τέτοιο συνεργάτη και ποιος ακριβώς θα είναι ο ρόλος του. Θεωρούμε ως αντιπαιδαγωγική την οποιαδήποτε παρέμβαση και παρουσία μέσα στις αίθουσες των νηπιαγωγείων, προσωπικού που απλά θα κληθεί να παίξει το ρόλο του ενδιάμεσου – διερμηνέα μεταξύ νηπίων και νηπιαγωγού. Τέτοια περίπτωση θα αποτελεί εμπόδιο στη άμεση επαφή και παιδαγωγική αλληλεπίδραση του νηπίου με τον/την νηπιαγωγό και στην ανάπτυξη των γλωσσικών και άλλων δεξιοτήτων του νηπίου.
5. Οποιοσδήποτε σχεδιασμός έρευνας και δράσης θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει τη συναίνεση της εκπαιδευτικής κοινότητας της περιοχής.
6. Στο Π.Δ. 200/98 δεν προβλέπεται η συμμετοχή συνεργάτη στο δημόσιο Νηπιαγωγείο.

Δηλώνουμε πως σαν Σύλλογος θα υπερασπιστούμε την κάλυψη των μορφωτικών αναγκών όλων των νηπίων αλλά και την εμπειρία και τα εργασιακά δικαιώματα κάθε συναδέλφου.
1. Διεκδικούμε την άμεση (από την επόμενη σχολική χρονιά) λειτουργία όλων των υπαρχόντων δημόσιων νηπιαγωγείων και παραρτημάτων τους. Διεκδικούμε την ίδρυση και λειτουργία και άλλων όπου δεν υπάρχουν σε όλο το νομό.

2. Διεκδικούμε τους μαζικούς διορισμούς νηπιαγωγών κόντρα στις επιταγές των μνημονιακών πολιτικών έτσι ώστε να καλυφθεί με μόνιμους/ες εκπαιδευτικούς κάθε εκπαιδευτικό έργο. Να οριστεί βάσει υπαρχόντων διατάξεων του ν.1566/85 η οργανικότητα στα νηπιαγωγεία της περιοχής στο 1/15. Άλλωστε διεκδικούμε την αναλογία 1/15 για τα νηπιαγωγεία σε όλη τη χώρα.

3. Διεκδικούμε περαιτέρω μειωμένη αναλογία μαθητών (προερχόμενων από τη μειονότητα) ανά νηπιαγωγό είτε με τη δημιουργία επιπλέον τμημάτων (όπου αυτό είναι εφικτό) είτε με την τοποθέτηση επιπλέον νηπιαγωγού στην τάξη ώστε η αναλογία να καταλήξει στου 2 νηπιαγωγούς ανά 25 νήπια – προνήπια.

4. Για τη στήριξη της χρήσης των μητρικών γλωσσών ως γλωσσών στήριξης διεκδικούμε αύξηση της οργανικότητας σε νηπιαγωγεία όπου φοιτούν νήπια της μειονότητας ή γενικά νήπια με μητρική γλώσσα άλλη από την ελληνική ώστε να αντιστοιχούν 2 νηπιαγωγοί απόφοιτοι Τμημάτων Επιστημών της Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας και μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι ανά τμήμα νηπιαγωγείου που θα έχουν προσληφθεί κεντρικά από το Υπουργείο Παιδείας και με ενιαίο τρόπο (όπως όλοι/ες οι νηπιαγωγοί) για τη διευκόλυνση της παιδαγωγικής πράξης. Σημειώνουμε πως νηπιαγωγοί, απόφοιτοι ΑΕΙ Τμημάτων Επιστημών της Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας φυσικοί ή μη ομιλητές των μητρικών γλωσσών της μειονότητας, έχουν έτσι κι αλλιώς κάθε δικαίωμα τοποθέτησης σε όλα τα δημόσια νηπιαγωγεία (όπου φοιτούν ή όχι νήπια της μειονότητας) όπως κάθε άλλος/η νηπιαγωγός.

5. Διεκδικούμε την αναβάθμιση των κτιριακών εγκαταστάσεων και του παιδαγωγικού υλικού. Το πλούσιο και ανανεωμένο παιδαγωγικό υλικό μπορεί να γεφυρώσει το γλωσσικό χάσμα. Αντίθετα πρόχειρες και ελλειμματικές υποδομές αποτελούν τροχοπέδη στη φοίτηση των νηπίων με αποτέλεσμα μεγάλο αριθμό απουσιών ή φοίτησή τους σε κατά τόπους “παιδοφυλακτήρια”.
Μεγάλος αριθμός νηπιαγωγείων σε χωριά της μειονότητας είναι προκάτ με τεράστια θερμο-υγρομονωτικά προβλήματα, τουαλέτες σε εξωτερικό χώρο και περιορισμένο χώρο για να κινηθούν τα παιδιά και να παραχθεί με άνεση το παιδαγωγικό έργο. Η υποβάθμιση της εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα είναι γεγονός εξαιτίας των πολιτικών των μνημονίων και πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη αύξησης της χρηματοδότησης στην εκπαίδευση με μόνιμους διορισμούς και χτίσιμο νέων σχολείων και ακόμα περισσότερο σε μια ευαίσθητη περιοχή σαν τη δική μας.

Σε πολλές περιπτώσεις το κοινωνικό-οικονομικό και μορφωτικό επίπεδο των οικογενειών είναι χαμηλό και ακόμα χαμηλότερες οι προσδοκίες τους για οικονομική και μορφωτική ανέλιξη με αποτέλεσμα τη σχολική αποτυχία και διαρροή και στροφή των παιδιών από μικρή ηλικία στην εργασία. Υποχρέωση λοιπόν της πολιτείας είναι να παρέχει άριστης ποιότητας εκπαίδευση ώστε να λειτουργήσει σαν κίνητρο σε τέτοιες ομάδες για τη φοίτηση των παιδιών τους και να μην υπολείπεται το ελληνικό σχολείο σε τίποτα των σχολείων άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

6. Για τη διευκόλυνση του παραπάνω διεκδικούμε και θεωρούμε απαραίτητη την υλοποίηση προγραμμάτων επιμόρφωσης και εκμάθησης των μητρικών γλωσσών για όλους τους εκπαιδευτικούς της περιοχής από την έναρξη της επόμενης σχολικής χρονιάς ώστε άμεσα να είναι δυνατή η επικοινωνία με τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες της μειονότητας.

7. Τα προγράμματα επιμόρφωσης αυτά για να είναι αποτελεσματικά πρέπει να γίνονται με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα (μερική ή ολική δηλαδή άδεια ή μειωμένο ωράριο). Οι δαπάνες επιμόρφωσης γενικά αλλά και αυτές του εν λόγω προγράμματος δεν αντιστοιχούν με τις ανάγκες επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Αποτελεί δε άλλο ένα δείγμα για το πώς αντιλαμβάνεται την επιμόρφωση του Υπουργείο Παιδείας: Μέσω προγραμμάτων περιορισμένης χρηματοδότησης, αποσπασματική και με στενό χρονικό ορίζοντα χωρίς σχέδιο στον τακτικό προϋπολογισμό. Έτσι για να βγει η «υποχρέωση» και να φορτωθούν οι ευθύνες στους εκπαιδευτικούς που δεν «επιμορφώθηκαν».

8. Η προηγούμενη εμπειρία του ΠΕΜ όπου η εκμάθηση τουρκικών σε όσους εκπαιδευτικούς το επιθυμούσαν κράτησε ένα μόλις χρόνο, γιατί η χρηματοδότηση τελείωσε. Φαίνεται πως θα επαναληφθεί αφού βάσει της προκήρυξης το εν λόγω σημερινό πρόγραμμα θα κρατήσει μόλις δύο χρόνια.

9. Διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε μαζί με όλους τους εργαζόμενους της χώρας για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Διεκδικούμε τους μαζικούς διορισμούς νηπιαγωγών με μόνιμη σταθερή εργασία, τη μοναδική σχέση εργασίας ως απάντηση στην κάλυψη κάθε αναγκαίου εκπαιδευτικού έργου.

10. Διεκδικούμε δίχρονη υποχρεωτική δημόσια δωρεάν προσχολική αγωγή για όλα τα νήπια.