Ένα από τα ιστορικότερα καρναβάλια της Ευρώπης στη Βενετία, όπου Ντόμινα, Αρλεκίνοι, Δόγηδες, Βαρόνοι, Κοντεσίνες, Σάτυροι, Μαρκήσιοι, Καζανόβες ντυμένοι με τα παραδοσιακά βενετσιάνικα κοστούμια συναντιούνται στους δρόμους της Βενετίας!

Η ιστορία της μάσκας, χάνεται στα βάθη των αιώνων, από τους πρωτόγονους λαούς, μέχρι εκείνους που χάραξαν τα μεγάλα βήματα του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Πέρα όμως από τη γενικότερη χρήση της, η μάσκα αποτελεί και σήμα κατατεθέν της Αποκριάς.

Το Καρναβάλι και οι λόγοι που δημιούργησαν τη μάσκα και τα κουστούμια μεταμφίεσης, είναι απόρροια διαφόρων κοινωνικών συνθηκών και η χρήση τους άλλαζε ανά τους αιώνες. Η βενετσιάνικη μάσκα, εμφανίστηκε κατά το Μεσαίωνα, όταν οι άνθρωποι φοβούνταν να δείξουν τα πραγματικά τους συναισθήματα και να αποκαλύψουν την ταυτότητά τους. Προκειμένου να περιοριστεί η αμείλικτη ηθική παρακμή της Βενετίας, οι τοπικές αρχές σε αρκετές περιπτώσεις όρισαν κανόνες για το Καρναβάλι και ρυθμίσεις για τη χρήση της μάσκας και τις μεταμφιέσεις. Κανόνες που γρήγορα εκφυλίστηκαν στο διάβα των χρόνων.

Ειρωνικά, το Βενετσιάνικο Καρναβάλι διέπονταν από αυστηρούς κανόνες από τον 14ο αιώνα, και η Carnival-θεατές δεν είχαν τη δυνατότητα να φορούν μάσκες γύρω από την πόλη κατά τις νυκτερινές ώρες, και οι άνδρες δεν μπορούν να εισέλθουν αν ήταν μεταμφιεσμένοι ως γυναίκες.

Οι εορτασμοί στο “Ινστιτούτα Καλόγρια” απαγορευόταν αυστηρά, εν όψη της έλλειψης του Καρναβαλιού και της θρησκευτικής σημασίας που του απέδιδαν, οι δε δημοτικοί υπάλληλοι της πόλης ήταν αποφασισμένοι να διατηρήσουν την ηθική των Ενετών πολιτών.

Οι συνέπειες για το σπάσιμο των νόμων αυτών ήταν δραστικά αυστηρές, και οι άνδρες θα μπορούσαν να καταδικαστούν σε δύο χρόνια φυλάκιση, ή 18 μήνες υπηρεσία στο μαγειρείο Δημοκρατία-κωπηλασία, καθώς και ένα πρόστιμο 500 λιρετών.
Οι γυναίκες που θα παρέβαιναν τους κανόνες ήταν αναμφισβήτητα να τιμωρηθούν ακόμη πιο αυστηρά για τα παραπτώματά τους. Εκτός από το πρόστιμο, ήταν η έντονη κοινωνική διαπόμπευση στην πλατεία του Αγίου Μάρκου και δεν τις επιτρέπονταν να εισέλθουν στη Δημοκρατία της Βενετίας για τέσσερα χρόνια.

Μετά τα τέλη του 1600 οι νόμοι ήταν χαλαροί και οι πολίτες είχαν τη δυνατότητα να φορούν μάσκες όλες τις μέρες στο σύνολο των γιορταστικών ημερών της Αποκριάς. Το Καρναβάλι της Βενετίας γίνονταν μια φορά το χρόνο και σ’ αυτό ξεχνούσαν το φύλο του ατόμου και την κοινωνική του θέση, γίνονταν όλοι ένα και χάνονταν πίσω από τις μάσκες σε ένα συνεχές γλέντι μέρα-νύχτα. Η συνήθης ενδυμασία ήταν με ένα μανδύα και μια μεγάλη μύτη, λευκή μάσκα.

Οι μουσικοί έπαιζαν σε πλατείες, διασκεδαστικές μελωδίες και πολίτες με κιθάρες και τραγούδια διασκέδαζαν τις παρέες τους. Οι καρναβαλιστές θα μπορούσαν να ξοδεύουν τα χρήματά τους σε τραπέζια τυχερών παιχνιδιών και να περιπλανηθούν στους δρόμους ακούγοντας μουσική.

Σήμερα, το Βενετσιάνικο Καρναβάλι είναι ακριβώς αυτό που και η παράδοση και το όνομα διακηρύσσει σε ένα ξέφρενο καρναβάλι πίσω από μια βενετσιάνικη μάσκα. Πολλοί στην Ιταλία θέλουν να μην αντικατοπτρίζει πλέον τις περισσότερες από τις παλιές παραδόσεις του Βενετσιάνικου Καρναβαλιού.

Τα κοστούμια έχουν γίνει πιο περίτεχνα και παρέες έχουν γίνει πιο άγριες. Το Καρναβάλι της Βενετίας προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο, καθώς και εκείνων που δεν θέλουν να φορούν στολές και μάσκες. Αυτοί οι επισκέπτες μερικές φορές υπόκεινται σε πειράγματα από παρέες νεαρών βενετσιάνικων αγοριών, που μερικές φορές είναι περισσότερο άγριες από το πρέπον.

Το Βενετσιάνικο Καρναβάλι ξεκινάει δέκα ημέρες πριν τη Σαρακοστή, και μόνο οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του καρναβαλικού ξεφαντώματος μπορούν να αντέξουν τους ρυθμούς και τη διάρκεια όλου του δεκαημέρου με δεξιώσεις, μουσική και χορό, που λαμβάνουν μέρος στους δρόμους και τα κανάλια.

Οι άνθρωποι συρρέουν στους δρόμους να χάνονται χρήματα σε τραπέζια τυχερών παιχνιδιών, απολαμβάνοντας τις γιορτές και την ανωνυμία με μια παραδοσιακή μάσκα καρναβαλιού να τους προστατεύει από τα αδιάκριτα βλέμματα.