Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν θέτει έναν νέο προβληματισμό όπως νομίζουν οι περισσότεροι με τη δήλωσή του ότι θα μεταφέρει την Πρεσβεία των ΗΠΑ στα Ιεροσόλυμα. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια υπόσχεση που έχουν κάνει όλοι οι πρόεδροι των ΗΠΑ από την δεκαετία του 1970, δηλαδή μετά τα γεγονότα του 1967.

Από την άλλη πλευρά το Ισραήλ από την αρχή της ύπαρξής του δηλώνει ότι η επίσημη πρωτεύουσά του είναι τα Ιεροσόλυμα. Γι’ αυτόν τον λόγο έως το 1980, όπου εκδόθηκε η απόφαση των Ηνωμένων Εθνών να μην αποδεχθεί της θέσεως της ισραηλινής βουλής, υπήρχαν στα Ιεροσόλυμα η πρεσβεία της Ολλανδίας, πρεσβεία της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής.

Από τότε που είχαμε την OLP που ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ δεν έχει κανένα δικαίωμα, την Δανία, την Ισπανία, τον Καναδά και την Κίνα που λένε ότι δεν έχει οριστεί η πρωτεύουσα του Ισραήλ, την Ελβετία που επιμένει για το Τελ-Αβίβ, την Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, την Ινδία ότι τα Ιεροσόλυμα είναι η πρωτεύουσα σύμφωνα με το Ισραήλ αλλά δεν έχει γίνει αποδεκτό από τη Διεθνή Κοινότητα και τις ΗΠΑ που πιστεύουν ότι το Ισραήλ έχει θεσπίσει την πρωτεύουσα στα Ιεροσόλυμα, αλλά διατηρούν την πρεσβεία του στο Τελ-Αβίβ.

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο νέος πρόεδρος έρχεται να λύσει ένα γόρδιο δεσμό κι όπως έχει τη δύναμη να επιβάλει τη δύναμή του, θα πείσει τους άλλους ότι πρόκειται για την λύση ενός προβλήματος κάνοντας χρήση της τεχνικής του Μέγα Αλεξάνδρου.

Η θέση των προηγούμενων αμερικανικών κυβερνήσεων ήταν πως το καθεστώς της Ιερουσαλήμ, θα καθοριστεί μόνο μετά από μια συμφωνία ειρήνης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων. Aυτή η στάση, δίνει αέρα στον Ισραηλινό πρωθυπουργό, που μιλώντας στο υπουργικό του συμβούλιο δήλωσε έτοιμος να ανακοινώσει άμεσα νέους εποικισμούς στη Δυτική Όχθη, αλλά και την ακύρωση οποιουδήποτε περιορισμού μεταφοράς της έδρας θεσμικών φορέων στην Ανατολική Ιερουσαλήμ κατά παράβαση βεβαίως του σχεδίου που ενέκρινε το 1947 ο ΟΗΕ για την περιοχή, την οποία και χαρακτήριζε “corpus separatum”.